Ik las net de zoveelste discussie over moslims, Wilders, etc. En ben redelijk tevreden over hoe ik daar mijn mening heb verwoord:
———
Met alle vriendschappelijke bedoelingen, maar misschien zouden we Wilders wat minder aandacht moeten geven (krijgt hij hopelijk ook wat minder stemmen).

Ik ben absoluut geen CDA stemmer (Groen linkes vorige keer), maar ik ben het eens met Balkenende’s normen en waarden. Het klinkt extreem duf, ik weet het. Maar door bijvoorbeeld acceptatie als norm te stellen, respect als belangrijke waarde in het oog te houden, realiseer je je dat het allemaal niet zo’n ramp is.
Wilders treed op tegen extreme uitschieters van bepaalde bevolkingsgroepen. Dat is een makkelijke en zichtbare manier om populair te worden. Maar het mist het constructieve dat je met acceptatie van een ander kunt bereiken.

Ik hoop dat wederlinge acceptatie een kwestie van tijd is. Iedere keer als ik een moslim leer kennen denk ik ‘hey, dit is ook een bijzonder mens, net als alle andere mensen die ik ken’. De uitdaging ligt vooralsnog in het leren kennen van nieuwe mensen (zij het moslim of christen of whateveryoulike). Als we daar nou eens met zijn allen een artikel over zouden schrijven, wellicht dat dat zou helpen.
——–
Kortom: blog eens over vriendjes worden. Ga eens praten met elkaar. Dan zie je dat alle mensen wel iets hebben, ookal verschil je onderling van opvattingen.