Workshop Auteursrecht: Een boeiende discussie
Afgelopen vrijdag was ik bij deinformatiemiddag over auteursrecht, in de Mindzlounge bij Seats2Meet.Het was een bijzondere middag, die vooral interessant werd omdat BumaStemra ook aanwezig was. Hun kant van het verhaal wordt, vooral opinternet, vaak gedemoniseerd en dat komt de dialoog niet ten goede.De dialoog werd overigens zeer sterk gefaciliteerd door Lykle deVries (@Lykle) en met het nodige vuur gevoed door Ronald van den Hoff.Hieronder volgt wat voor mij de kern van de inhoudelijke discussiewas.
De kern van het verhaal begint metRonalds stelling over semioverheidsorganisaties.Organisaties die geprivatiseerd zijn, omdat ze dan efficixc3xabnterzouden werken. Het resultaat is iets dat geen bedrijf is, maar ookgeen overheid. En wel nadelen van beide behoud. De organisatie heeftdan een vreemd soort monopoliepositie, geen ander bedrijf kan dedienst aanbieden die de geprivatiseerde organisatie aanbied. Er isgeen druk om te innoveren en geen vergelijkingsmateriaal. Hoe moetendeze organisaties zich nu gedragen?
De crux zit hem in het resultaat vandeze privatisering. En hij wordt samengevat door de oppersnor, dievraagt ‘Kunnen we dat wat jullie doen niet het eerste jaar dat iemandmuziek maakt, ergens parkeren? Uiteindelijk zijn jullie er voor deartiesten!’. En hopelijk verwoord ik zo goed wat hij zei. Want dit isprecies waar de hele situatie om draait. De geprivatiseerdeorganisatie beoogt een soort business model, wordt wellichtafgerekend op het aantal keren dat geld wordt gexc3xafnd. Maar datbusiness model is niet waar de componisten (de mensen die de muziekmaken) naar op zoek zijn. De componisten zijn op zoek naar eenorganisatie die hun rechten kan vertegenwoordigen op de manier waaropzij die vertegenwoordigd willen zien.
De presentatie van Buma Stemra liet hethele publiek loskomen. Dit laat zien hoe ontzettend belangrijk het isdat Buma Stemra aanwezig was. Er moet heel veel gezegd worden en nogmeer gevraagd. Toch is duidelijk te merken dat er langs elkaar heenwordt gepraat. Buma Stemra is duidelijk aanwezig om te laten zien datzij goed proberen te doen wat ze doen. En dat wil ik graag geloven.Het verhaal is goed, hoewel het misschien vreemd was om deorganisatie innoverend te noemen en te beginnen met een wapenfeit uit1996. Maar hun verhaal was goed: het was duidelijk dat Buma Stemraprobeerde goed te doen wat ze doen. Maar het probleem zat niet hoeze doen wat ze doen. Het probleem waar de componistenover wilden praten was wxc3xa1t Buma Stemra voor ze doet. Kortom: het gaat om de diensten die Buma Stemra aanbied aan hun klanten. Die moeten aansluiten bij de wensen. De manier waarop en hoe moeilijk het is die dienst te leveren, dat zijn allemaal secondaire vragen, waar we later nog eens over kunnen praten.
Dit laatste werd in de pauze duidelijkin een kort gesprek met Laura ten Hoedt (@LadyLau). Wat wil zij vanBuma Stemra? Zelf kiezen welke media door Buma Stemra wordengecontroleerd. En daar wil ze best 100xe2x82xac per maand voor betalen. Alshet maar duidelijk wordt wat Buma Stemra met dat geld doet. Zoals desituatie nu is betaalt ze ~150xe2x82xac per jaar. En na drie jaar wordthaar geld uitgekeerd. Want, zo blijkt uit de presentatie van Buma Stemra aan, om elke Eurouit te keren die ze innen, wordt het geld tussendoor belegd. Lauraheeft desnoods liever dat ze 80 cent per gexc3xafnde euroterugkrijgt, als maar inzichtelijk is hoe die 80 cent tot stand komt.En als die maar meteen komt.
De paneldiscussie is weer erg hectisch.Lykle moet de strenge gespreksleider spelen en mensen aanwijzen in dezaal. Ik hoor weinig dat me van bovenstaande mening afbrengt. Dediscussie is duidelijk nog lang niet afgelopen. Organisaties als BumaStemra zouden vooral de diensten moeten kunnen leveren die decomponisten van hen verwachten. Of Buma Stemra daarvoor weer eenoverheidsorganisatie moet worden, of een gewoon bedrijf weet ik niet.Wel dat hier flink over mag worden gepraat.
En daar wordt voor gezorgd. Lykle isongetwijfeld alweer bezig de volgende bijeenkomst te organiseren. Ikzal er zeker bij zijn.
15 June 2009 at 09:21
Het geldende recht is een afspiegeling van wat maatschappelijk haalbaar is. Het auteursrecht is daarvan een mooi voorbeeld. Zie de discussie van afgelopen vrijdag. De organisaties die (in naam en met toestemming van de auteur) de afgelopen decennia ongestoord aan hun machtspositie hebben kunnen werken, zijn niet van plan die machtspositie zo maar op te geven. Zie presentatie BS. Nu kunnen we wel gaan roepen dat het wettelijk allemaal anders moet, van Frankrijk tot aan EuroParlement, maar dat duurt allemaal veel te lang. Als al haalbaar, want de partijen met machtspositie bezitten ook veel betere lobbyisten.
Nee, het is veel gemakkelijker om de mogelijkheden die wet nu al aan de auteur geeft ten volle te benutten. Op de eerste plaats heeft de auteur een bijzonder sterk recht, gebruik internet om daar elkaar te helpen. Op de tweede plaats geef je als auteur licenties (elektronische) af die er voor zorgen dat een zakelijke gebruiker moet betalen voor het gebruiken/draaien van jouw muziek. Omdat je een sterk recht hebt, dat qua hulp/toezicht etc. is ondergebracht in een groep (cloud of crowd) kun je die groep gebruiken er voor te zorgen dat je muziek niet wordt gebruikt zonder de goede licentie. Word je muziek dan toch voor een commercieel doel gebruikt dat is je auteursrecht (wereldwijd) zo sterk dat daar onmiddellijk een advocaat op af kan. Die rechtszaak win je altijd.
Dus auteurs gebruik je auteursrecht om zelf de baas te blijven, zorg voor mooie licenties, zoals CC, wil je zelf je rechten beheren en betaald worden wanneer je muziek wordt gebruikt, en tegelijkertijd gebruik maken van elkaars kennis en juridische mogelijkheden registreer jezelf gratis bij VillaMusicRights (VMR). Alle registraties op de site zij gratis. Met de registratie en de geuploade muziek krijg je een wereldwijd podium, juridische kennis en jarenlange ervaring in dit veld staan tot je beschikking, toegang tot advocaten, etc. Slechts voor die muziek die op de VMR site staat geldt het geschetste licentiesysteem. Dus je hebt alle vrijheid geld te verdienen met eigen CD’s (geen afdracht of iets dergelijks), wil je merchandisen: geen afdracht, wil je sommige liedjes onder CC uitbrengen geen probleem, wil je weg als je beroemd wordt en toch naar BS geen probleem.
Als gezegd registratie is gratis, prive gebruik van je geuploade muziek is ook gratis, VMR verdiend geld (voorlopig niet hoor) aan het zijn van marktplaats voor muziekanten enerzijds en zakelijke gebruikers anderzijds: wanneer een zakelijke gebruiker een licentie koopt, krijgt de muzikant het licentiegeld en van dat bedrag houd VMR een redelijke vergoeding in. Met andere woorden als het voor de muzikant geld oplevert, levert het ook voor VMR geld op. Zoals een oud Nederlandse wijsheid luidt: Boter bij de vis.